Ah uleyn

''Bi ara herşeyi bitirmek geldi aklıma ama sevdiklerim ve inancım bağladı hayata'' tabi bu soz o zamanlar aklından geçenlerdi ne günlerdi be o kadaz çok arabesk olmuştum ki.Hayatımın en tuhaf yıllarıydı hiçbişey düşünemiyordum.
                  Herşey onla konustuktan sonra oldu.Bana senin yuzunden sevgilimden ayrıldım demişti.Oysa ben onun için kaç sevgili terk etmiştim(hiç olmayanından).Bu cumleyi çok rahat kullanıyorum çünkü gerçekten o kadar çok kız var dı ki.Ama aklmda bi sen vardın.O gun sana unutacagım demiştim yalandı geçen bana yine kızıp gitmek istediğinde bu defa soylemedim seni unutacagım.Çünkü gerçekten yalan soylemekten kendimi kandırmaktan sıkıldım.Seni seviyorken tüm kalbimle başkasına seni seviyorum demekten ve her şevdiğimin sana benzemesinden sıkıldım.Onlar bilmez ama gerçekten hepsi sana benziyordu benim gözümde hatta seni seviyorum derken baktığım gözlerde seni görürdüm.Ama bu sevgimin değerini bilmedin diye o kadar çok kızıyorum ki sana.Bundan haberin vardır illa ama hala seni seviyorum.Sana git derken bile yuzum yanıyordu senelerce verdiğim emek senelerce doktuğum gozyaşı geldi gözümün önune de ağlamamak için zor tuttum kendimi sanırım ama o gunden beri tüm dengem gitti.Unutmak kolay olsa keşke