Yazasım geldiğinde hiç susturmamak istiyorum klavyemi çünkü sessiz çığlıklarımı duymaktan sıkılıyorum.Nerdesiniz her zaman yanımda olduğunu sandığım dostlar ? Bi gün bile ayrılmazdınız.O gitti herkes gitti onla oysa ne güzel günlerdi herkes ve o vardı hayatımda.Gitti ve bitti.Bu bi imtihan gönlüme çünkü ne başkasını hakkıyla sevebiliyorum ne de sana gel diyebiliyorum.Aptalca gururdu seni benden alan.Belki şimdi normal hayatına devam ediyorsundur ya da yeni bi sevgili ama ben hala izlerini taşıyorum sensizliğin.Ve bu izler benleyken nasıl başkasına bakabilirim ki.Unutmak istedim ya da unutulmak.Hani bana gelmek istediğinde elalem ne der demiştin bende unutuluruz biz denizde demiştim.Artık sensizim ve daha çok unutulmak istiyorum.Bunu herkes anlamıyor işte.Şimdi sadece bi telefon kadar uzağımdasın bakılınca ama öyle değil.Senin duvarların var kocaman ve onları aşmak çok büyük maharet ister.Ben sana aşık olduğumda çocuktum be şimdi benden onları aşmayı bekleme.Çünkü gerçekten orda kaldım ben büyümedim sadece aşkı büyüttüm içimde ama bunlardan hiçbirini sen bilmedin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
bişeyler karalayabilirsiniz