kalp her zaman soldan atar...

Benim kalbim hala senin... senin kalbinin başka birinde olduğunu bildiğim halde.

iki gün önce pinokyonun yere düşmesiyle uyandım. sıçrayarak. korktum belki, seni kaybetmekten...bugün anladım ki bi anlamı varmış. sen o gün benden tamamiyle gitmişsin zaten. bugün bunu duyduğumda ne hissettiğimi bile hatırlamıyorum.

bugün o merdivene senden sonra ilk kez gittim. o oturduğumuz basamaklara oturdum ama sensiz. oturdum ve sadece ağladım. belki rüzgar yine seni fısıldadı kulağıma. ama sen yoktun. kokun yoktu burnumda. nefesim sendin bugün. hem yaşamak istediğim hem istemediğim. içimden çıkmanı istemediğim ama devam etmek için istediğimdin. her nefesimde belki biraz daha koptun bilemiyorum. belki onun acısıydı bu. nefes alamamamın sebebi belki senin içimden gitmeni istemediğimdi. belki de derin derin nefes almamın sebebiydi içimden gittmeni istemediğim...

günün son dakikaları. lanet olası günün son dakikaları!hep yaşamaktan korktuğum, sana bakınca bile gelecekte hatırladığım günün son dakikaları.

bugün çok farklıydın. her zamankinden çok daha farklı. yüzüne bakmaktan korktuğum biriydin mesela.korktum... eski seni görememekten korktum...

00.00 => 1 mayıs 2012

15 gün kalmıştı pinokyoyu sana vermeme. 15 gün kalmıştı "iyi varsın pinokyo. iyi ki benim yanımda, hayatımsın." demeye.

özlüyorum... hem de çok özlüyorum. ben sevgilimi özlüyorum. hiç olmadığı kadar çok...gün geçtikçe daha çok özlüyorum.

o merdiveni özlüyorum. o teyzeye sövüşümüzü özlüyorum. beni öperken seni izlemeyi özlüyorum. evet sanırım en çok da bunu özlüyorum. 

iim yanıyo sevgilim. içim yanıyo... biliyorum anlamıyosun ama içim alev alev yanıyo. gittikçe dah çok yanıyo. her geçen gün daha çok. 

gözlerim okyanus gibi, içim cehennem gibi... belki bir gün bitecek ama ne zaman? 

zaman değil mi her şey "zaman"? her şeyin başladığı, başlayan her şeyin bittiği gibi...