yazdıkça

 Yazdıkça unutur gibi oluyorum seni.Her klavye sesi gelince bi hoş oluyor içim ve inan senin gözlerinin içine bakman gibi değil de ona yakın hisler uyandırıyor bende.Gözlerin dedim de aklıma düştün yine.Unutup gidecektim oysa yıllar önce olmadı yapamadım tutturamadım o mayayı bi şekilde.Aşkın gözü gör benimkisi hem kör hem topal hem de fodul du.Yani tamamen imkansızdı aslını isterseniz.Ama gönül bu ota konmadı.Çekeceğim varmış çektim bir arkadaşımın dediği gibi bunlar hep tecrübe... :)