Öğretmenim

Yarın senin günün..ASlına bakarsan sembolik şeyleri sevmeyi öğretmedin bana.Esas mana önemli hocam benim gönül isterdi ki senle bir daha karşılaşayım ellerinden öpeyim ağlayarak.O kadar çok özledim ki seni hocam 13 yıl dile kolay.Bizi 3. sınıfta bırakıp gitmiştin.Senden sonra sana benzeyen hocalar gelmedi hocam.Çok dayak attılar en parlak öğrencine.Çok aşağıladılar senin öğrencin olduğum için.Ama ben hep seni beklerdim hocam.Hep bir gün gelecek beni kurtaracak beraber yeni neslin bekası için cahiliye ile savaşmayı çok bekledim.13 yıl geçti ama umudum kırılmadı hocam.Hala bekliyorum seni bir gün geleceksin.Sen gelmesen de senin yetiştirdiğin bir öğrencin gelecek.Ona sana sarılmak istediğim gibi sarılacağım.Şu anda inanır mısın bilmem ama okuduğum her yazının aklımda seslendirmesini senin ses tonundan aldığımı düşünüyorum.Bana o kadar etki yaptınız ki anlatamam.Ne günlerdi sizle geçen günler.En parlak yıllarımdı eğitimde ve siz hocam hiç sınıf ayrımı yapmazdınız.Sizden sonra gelen hocalarım sınıfı 3 e bile bölerdi.Zenginler yani memur çocukları,orta halliler yani esnaf çocukları ve son olarak serbest meslek erbabının çocukları..Biz o yaşta anlamazdık belki ama şimdi düşünüyorum da bu neyin kavgasıydı ki? Sıra dayağı atıldı hocam en sevdiğiniz öğrencilere.Hep seni bekledim hocam.Bi gün gelecek beni kurtaracaktın.Hep ağlardım bi gün gelecek beni kurtaracaktın.O kadar çok ağlardım ki herkes sıra dayağından geçer unuturdu acılarını ama ben unutmazdım.Senin gelip beni kurtarmamandı esas acım hocam.Hala bekliyorum bi daha karşılaşmayı senle.Bir gün bu yazıyı okursan lütfen uğra bana ya da haber et hocam ayağının tozu olayım ki nerdeysen geleceğim.Arkadaşlarım hep bana sulu göz derlerdi ama esas yıkımı bilmezlerdi ne ağlardım hocam şimdi bile ağlıyorum sen yoksun diye.Sen olsaydın eğer kimse el kaldıramazdı.Senin meslektaşlarındı onlar da ama sen ayrıydın hocam.Sen melektin bir gün el kaldırmadın bizlere bizle konuşurken sesini yükseltmedin ya da birimize vurmadın.Hep barış şarkıları çocuk şarkıları söylerdik sınıfta.Bizleri başarılarımıza göre de kayırmazdın.Hepimiz senin evlatlarındık.Dünyamda o kadar değerlisin ki anlatamıyorum anca ağlıyorum.Eğer olsaydın bizi bırakmasaydın şimdi neler olurdu kim bilir ne olur hocam bir haber edin
                                                                                         Hüseyin Çabuk-Nigar ertürk ilköğretim okulu