Kendim için yazmaya başlamıştım ve git gide o çizgiden çıktığını gördüm.
Diğer taraftan sürekli yazılarımın O'nun tarafından okunduğunu düşünüp ona atfen yazılar yazmaya başlamıştım.Oysa yazılarım kendi içimdekileri dökme amacıyla klavyeden aktarılıyordu.Neyse ki buna bir son vermek amacıyla diğer sayfadan buraya taşıdım.İsmi biraz ingilizce oldu ama yapacak bişey yok.Çünkü herzaman olduğu gibi tüm köşeler kapılmış uygun isimler de pek iç açıcı değildi.Yeni isim ile yayındayız bakıym.Pek bi hoş bi isim aslında "i will love" stickeri bilem varmış ilerde düşünülebilir aslına bakarsanız :) ..
Neyse işte bu aralar seni görmemek için okula gitmediğim doğrudur.Ne ya senden çektiğim böyle sevmiyorsun bu konuda yapacak bişeyim yok ve ben çok seviyorum.Bari bu konuda bişeyler yapayım diyorum ama olmuyor bi tutturamadım kendimi hayata derse arkadaşlarıma aileme.. Yuvarlanıp gidiyorum.Hele ki benden nefret ettiğin gerçeğini değiştirememek çok ağırıma gidiyor kendimi kandırmaya çalışıyorum ama bu daha beter yapıyor beni.Hayatı sorguluyorum sonra işin garibi durduk yere ağlıyorum erkek adam ağlamaz mı bi kaybol..Neyse işte seni görmemek daha iyi gelseydi tatillerde falan iyi gelirdi ama hiç iyi gelmiyor.Daha beter oluyorum bunu bildiğim halde hala aynı mevzuda senden uzakta olmayı seçiyorum.Yanındayken de o kadar kötü oluyorum ki sanki bişeyler fazla ve utanılacak bir durummuş gibi bişeyler saklamaya çalışıyorum.Ne yapacağımı tam kestiremiyorum ve sadece uzaklaşmak istiyorum ordan.Her zaman aynı mevzu ne yapmam gerektiği konusunda hiç bi halt bilmiyorum.Can sıkıntısı belki boş bulunmaktan dolayıdır diyorum ama o kadar ders varken ne boş bulunmazlığı diye kendimi yalanlıyrum..Belli ki aşktan bi bok anladığım yok
Neyse işte bu aralar seni görmemek için okula gitmediğim doğrudur.Ne ya senden çektiğim böyle sevmiyorsun bu konuda yapacak bişeyim yok ve ben çok seviyorum.Bari bu konuda bişeyler yapayım diyorum ama olmuyor bi tutturamadım kendimi hayata derse arkadaşlarıma aileme.. Yuvarlanıp gidiyorum.Hele ki benden nefret ettiğin gerçeğini değiştirememek çok ağırıma gidiyor kendimi kandırmaya çalışıyorum ama bu daha beter yapıyor beni.Hayatı sorguluyorum sonra işin garibi durduk yere ağlıyorum erkek adam ağlamaz mı bi kaybol..Neyse işte seni görmemek daha iyi gelseydi tatillerde falan iyi gelirdi ama hiç iyi gelmiyor.Daha beter oluyorum bunu bildiğim halde hala aynı mevzuda senden uzakta olmayı seçiyorum.Yanındayken de o kadar kötü oluyorum ki sanki bişeyler fazla ve utanılacak bir durummuş gibi bişeyler saklamaya çalışıyorum.Ne yapacağımı tam kestiremiyorum ve sadece uzaklaşmak istiyorum ordan.Her zaman aynı mevzu ne yapmam gerektiği konusunda hiç bi halt bilmiyorum.Can sıkıntısı belki boş bulunmaktan dolayıdır diyorum ama o kadar ders varken ne boş bulunmazlığı diye kendimi yalanlıyrum..Belli ki aşktan bi bok anladığım yok
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
bişeyler karalayabilirsiniz